بیست سال پس از شروع حرفهاش در سایترنس، یو-رِکِن با فیدفرِک مصاحبهای انجام داد تا درباره شکست، بازسازی و قوانینی که او را به خلق آثارش ترغیب میکرد، صحبت کند. برای دیدن آموختههای او و نحوه بهکارگیری آنها توسط تهیهکنندگان، مصاحبه کامل را بخوانید.
یو-رِکِن کیست؟
یو-رِکِن (U-Recken) پروژه سایترنس یانیو بن-آری است. سفر موسیقیایی او با گیتار و متال در سن ۱۴ سالگی آغاز شد، قبل از اینکه اولین بار در اواخر دهه ۹۰ با سایترنس آشنا شود.
او با شرکت در رویدادهای زیرزمینی، خود را به صدر جشنواره دوف رساند و با دوفلکس قرارداد امضا کرد و اولین آلبوم خود، Aquatic Serenade (2006) و به دنبال آن Deeper into Man (2008) را منتشر کرد.
سالهای داکرو رکوردز
پس از پیوستن به شرکت بلژیکی Dacru Records در سال ۲۰۱۱، U-Recken مجموعهای از آثار تحسینشده از جمله A Light at the End of the World (۲۰۱۳)، Flames of Equilibrium و Nothing is Sacred (۲۰۱۷) و همچنین چندین آلبوم کوتاه و تکآهنگ منتشر کرد که همچنان در سالنهای رقص در سراسر جهان طنینانداز هستند.
او که به خاطر اختتامیه جشنوارههای بیشماری با اجراهای زنده و دیجیهای فراموشنشدنیاش شناخته میشود، درک عمیقش از پویایی صحنه رقص، او را به عنوان هنرمندی بسیار ماهر و از نظر احساسی تأثیرگذار، به شهرت رسانده است.
![]() | ![]() |
عکس خانوادگی درخت زندگی.
فراتر از صحنه: رویدادهای درخت زندگی
فراتر از صحنه، یانیو همچنین یک توسعهدهنده، طراح و کارآفرین است. او در سال ۲۰۱۱، رویداد درخت زندگی (Tree of Life Events) را با هدف گرد هم آوردن ملیتها و ایجاد پلی برای همزیستی تأسیس کرد و در اوج خود میزبان مهمانانی از ۴۳ کشور از جمله ایران، ترکیه و لبنان بود.
نسخه ۲۰۱۷ در یونان
پس از چهار سال حضور در ترکیه، این جشنواره برای دوره ۲۰۱۷ خود به یونان منتقل شد، جایی که او درهای خود را به صورت رایگان به روی مهمانان ترک گشود.
ده روز قبل از رویداد، در حالی که هزاران مهمان در راه بودند و تمام برنامه رزرو شده بود، محل برگزاری اصلی به دلیل آلودگی آب و وضعیت اضطراری بهداشتی تعطیل شد. او با کمک تیمش، مکان جدیدی پیدا کرد و جشنواره را به طور کامل و بدون لغو هیچ هنرمند یا برنامهای برگزار کرد.
هزینه و نقطه عطف
این اعلام عمومی و شفاف منجر به لغو بلیطها و رسوایی بیدلیل عمومی شد. این جابجایی ۱۷۰ هزار یورو برای او هزینه داشت و هفت سال بدهی به جا گذاشت و به اعتبار جشنوارهای و هنری او لطمه زد.
همهگیری کووید-۱۹ و پیامدهای ۷ اکتبر، این ضرر را تشدید کرد و او از تولید موسیقی تماموقت کنارهگیری کرد.
او به این نتیجه رسید که شکست، ماده خام موفقیت است. در طول قرنطینه، او بررسی کرد که چه چیزی اشتباه پیش رفته است و برای جلوگیری از تکرار اشتباهات پرهزینه، به NLP، بازاریابی دیجیتال و توسعه فردی پرداخت.
جایی که او امروز است
در سال ۲۰۲۶، یو-رِکِن بیستمین سالگرد این پروژه را با ششمین آلبوم استودیویی خود تحت لیبل جدیدش، BM Syndicate، جشن میگیرد.
امروز، او دو دهه تجربهی سخت به دست آمده را به عرصهی موسیقی زیرزمینی میآورد. او پروژههای متعددی مانند آکادمی BigFreq را توسعه، برندسازی، طراحی و کدنویسی کرده است ، جایی که او به عنوان مربی برای توسعهی هنرمندان فعالیت میکند و بستههای نمونه و قالبهای باکیفیتی را برای تولیدکنندگان موسیقی الکترونیک در سراسر جهان در یک جامعهی بستهی تولیدکنندگان ارائه میدهد . خارج از تولید موسیقی الکترونیک، او همچنین برای بازیهای ویدیویی و فیلمها موسیقی میسازد.
در این مصاحبه، او هفت قانونی را که در تمام این مسیر به او کمک کردهاند، به اشتراک میگذارد.
۷ قانونی که همه چیز را تغییر داد
قانون ۱: بیشتر از آنچه مصرف میکنید، خلق کنید
بنابراین، همانطور که قبلاً اشاره کردم، کووید مهمترین دوره یادگیری زندگی من را رقم زد.
من شیفتهی رشد شدم، نه فقط در تولید موسیقی، بلکه در هر چیزی که از آن پشتیبانی میکند. عمیقاً در میکس و مسترینگ غرق شدم، آموزش حرفهای را گذراندم و به یک تهیهکنندهی بسیار ماهرتر و با اعتماد به نفستر تبدیل شدم. اما همه چیز به اینجا ختم نشد. من به همان اندازه به طرز فکر و توسعهی شخصی، بازاریابی و سیستمها نیز علاقهمند شدم، زیرا متوجه شدم که استعداد به تنهایی یک حرفهی پایدار نمیسازد.
و در طول مسیر، یاد گرفتم که حتی یادگیری هم محدودیتهایی دارد و یک قانون سرراست که خیلیها در موردش بحث نمیکنند.
همیشه برای آموزش و الهام گرفتن وقت هست، اما یادگیری میتواند به راحتی به تعلل در پنهان تبدیل شود. تحول واقعی زمانی شروع شد که من از انتظار برای دانستن بیشتر دست کشیدم و شروع به استفاده از آنچه از قبل میدانستم کردم. جریان اساسی ساده است: تصمیم بگیر، عمل کن و متوجه شو.
تصمیم به تولید محتوا پیرامون موسیقیام شاید بهترین سرمایهگذاری زمانی باشد که انجام خواهم داد؛ میتوانم آن را حس کنم. این یک حلقه بازخورد ایجاد میکند که باعث میشود همه چیز در جای خود قرار بگیرد، از جمله ارتباط مجدد با طرفداران، ایجاد یک جامعه جدید و ایجاد فرصتهایی که در غیر این صورت هرگز کشف نمیکردم.
قانون ۲: معلم، ناراحتی است
رشد در فضای ناخوشایند بین جایی که هستید و جایی که میخواهید باشید، جریان دارد.
من این را از نزدیک آموختهام - چون شکست یکی از بزرگترین معلمان من بوده است.
با نگاهی به آهنگهایی که موفق نشدند، اجراهایی که بینتیجه (یا بینتیجه) ماندند، یا اقدامات تجاری که به ضررم تمام شد، دیگر شرمندگی نمیبینم. من دادهها را میبینم. هر کدام پیامی را در خود داشتند که باید میشنیدم. برخی به من آموختند که غرورم کجا مانع راهم بود. برخی دیگر نقاط کوری را آشکار کردند که نمیخواستم به وجودشان اعتراف کنم. اما تک تک آنها مرا به شفافیت نزدیکتر کردند.
من به این درک رسیدهام که هدف، اجتناب از شکست نیست. هدف، شکست خوردن بهتر، سریعتر ، با ترس کمتر و آگاهی بیشتر است. اینجاست که رشد واقعی آغاز میشود.
قانون ۳: شاهد خود باشید
تناقض اینجاست: ما هنر را برای به اشتراک گذاشتن خلق میکنیم - اما هرچه بیشتر نگران چگونگی دریافت آن باشیم، بیشتر در معرض خطر از بین بردن روح اثر هنری قرار میگیریم.
اینجاست که صدای منتقد درونی بلند میشود. زمزمههای شک و تردید را به گوش میرساند، تردید را تشدید میکند و به آرامی شادی را از روند کار میگیرد. من بارها آن را حس کردهام - آن صدایی که میگوید تو به اندازه کافی خوب نیستی، آماده نیستی، دیگر مناسب نیستی.
اما بین منتقد و ویراستار تفاوت وجود دارد، و یادگیری تمایز قائل شدن بین آنها همه چیز را برای من تغییر داد.
- منتقد میخواهد شما را ساکت کند، ویراستار میخواهد به شما کمک کند تا پیشرفت کنید.
- سردبیر را نجات دهید. منتقد را ساکت کنید. پیشرفت واقعی از آنجا شروع میشود.
قانون ۴: منتظر اجازه نباشید
بعد از شکستهای بزرگی که - به عنوان یک هنرمند و یک فرد - با آنها مواجه شدهام، خیلی راحت میتوانم در دام انتظار بیفتم. منتظر لحظه مناسب، ایده عالی، چراغ سبز کیهانی. اما من به سختی یاد گرفتهام: هیچ نشانه بزرگی از جهان هستی به شما نمیگوید چه زمانی باید حرکت کنید. زمان خلق کردن همیشه همین الان است.
در گذشته، من به دنیا چیزی را که احساس میکردم باید ساخته شود، ارائه دادم - موسیقیای که حامل پیامی بود که مرا التیام میبخشید و در عین حال دیگران را تحت تأثیر قرار میداد. و در حالی که مخاطبان اغلب بیشتر از آنچه که قبلاً دریافت کردهاند را میخواهند، من میدانم که وفادار ماندن به غریزه خلاقانه - همان چیزی که در وهله اول این پروژه را به وجود آورد - تنها قطبنمای واقعی است.
با نگاه به آینده، منتظر اجازه نیستم. متعهد هستم که بارها و بارها به آن نبض درونی اعتماد کنم. چون آنجا جایی است که یو-رِکن واقعی زندگی میکند، و این نسخهای است که میخواهم با دنیا به اشتراک بگذارم.
قانون ۵: رضایت بر اعتبارسنجی ارجحیت دارد
اعداد همیشه بالا نمیروند؛ دنبال کردن آنها میتواند بیسروصدا چیزی را که شما را به یک هنرمند تبدیل میکند، از بین ببرد. من هم در این دام افتادهام، آمارها را بهروز میکنم، نمایشها را مقایسه میکنم و پیشرفت را به جای معنا، با معیارها میسنجم.
اما چیزی هست که اغلب به خودم یادآوری میکنم: آهنگی که زمانی از آن متنفر بودم، پنج سال پیش میتوانست مرا شگفتزده کند. ما فراموش میکنیم که چقدر پیشرفت کردهایم، چون روی جایی که باید باشیم تمرکز کردهایم.
رشد همیشه روی نمودار قابل مشاهده نیست. گاهی اوقات، ظریف، درونی و عمیقاً شخصی است.
در نهایت، این فرآیند است که جادوی واقعی را در خود جای داده است – نه اعداد، نه تبلیغات. فقط شما، صدا، و عمل تبدیل احساس به فرم. این پاداش است.
قانون ۶: طبق طبیعت خود عمل کنید
یک درخت به خاطر اینکه بخواهد چشمگیر باشد، بزرگ و زیبا نمیشود. فقط کاری را میکند که درختان انجام میدهند.
من مسیر خودم را با تکیه بر آنچه طبیعی به نظر میرسید، ساختن سایترنس، ایجاد جامعه و به اشتراک گذاشتن دانش پیدا کردم. گاهی اوقات، این به این معنی است که کار شما قطبی خواهد شد و دقیقاً همین است. اگر هنر و به ناچار شخصیت شما برای جلب رضایت همه طراحی شده باشد، با هیچ کس ارتباط برقرار نخواهد کرد.
قانون ۷: بدون زحمت به اشتراک بگذارید
وقتی واقعاً این را درونی میکنید که در کاری که انجام میدهید هم بهترین هستید و هم بدترین - که همزمان عظمت و نقص را در خود دارید - چیزی قدرتمند آشکار میشود. سنگینی قضاوت بیرونی شروع به محو شدن میکند و به جای آن، آزادی خلاقانه پدیدار میشود.
این فضایی است که من بیشتر و بیشتر به آن قدم میگذارم. فضایی که در آن منتظر کمال نمیمانم - خودم حاضر میشوم. به اشتراک میگذارم. اصلاح میکنم. تکرار میکنم.
هر چه بیشتر خلق کنیم، بیشتر رشد میکنیم. هر چه بیشتر رها کنیم، بهتر میشویم. کمیت، کیفیت را به ارمغان میآورد، نه از طریق میانبرها، بلکه از طریق تمرین، حضور و حرکت.
این مسیری است که من برای خودم میبینم، و هر هنرمندی مایل است آن را به طور کامل زندگی کند.
اثر گلوله برفی
این قوانین مانند اثر گلوله برفی عمل میکنند: از کوچک شروع کنید، ثابت قدم بمانید و اجازه دهید شتاب شما را به جلو ببرد.
- این میتواند با اختصاص دادن یک آهنگ به صورت هفتگی به جای گم شدن در آموزشهای بیپایان یا به اشتراک گذاشتن یک کار خام در حال انجام به جای انتظار برای کمال، شروع شود. این تغییرات کوچک باعث ایجاد حرکت میشوند که اعتماد به نفس را افزایش میدهد.
- هر قدم پیچیدهتر میشود. هر عملی ظرفیت شما را افزایش میدهد. قبل از اینکه متوجه شوید، نه تنها پیشرفت میکنید، بلکه به هنرمندی تبدیل میشوید که حرکت می کند از طریق مقاومت به جای انتظار برای ناپدید شدن آن.
این چشماندازی است که من برای خودم و هر تهیهکنندهای که تصمیم میگیرد در کنار من در این مسیر قدم بردارد، دارم.
![]() | ![]() |
در پایان…
FeedFreq: دو دهه بعد، این موضوع شما را به کجا میرساند؟
دو دهه پس از پیوستن به U-Recken، من هنوز در حال تکامل، یادگیری و متعهدتر از همیشه هستم، نه فقط به رشد خودم، بلکه به ساختن چیزی که فراتر از من زندگی میکند: فضایی که هنرمند و انسان پشت آن را پرورش میدهد. من دیدهام که وقتی منزوی میشویم و سعی میکنیم همه چیز را به تنهایی به دوش بکشیم چه اتفاقی میافتد، و دیدهام که وقتی آشکارا، صادقانه و بدون منیت از یکدیگر حمایت میکنیم چه اتفاقی میافتد. این فقط مربوط به ساختن یک حرفه موسیقی نیست. این مربوط به طراحی یک زندگی است که احساس کامل بودن کند، قدم به قدم.
تا به امروز، ششمین آلبوم به پایان رسیده است، اما با توجه به اتفاقات اخیر و واکنشهای منفی بخشهایی از جامعه جهانی نسبت به اسرائیل، تصمیم گرفتهام که انتشار آن را به تعویق بیندازم. انتشار آن در حال حاضر درست به نظر نمیرسد و در زمان مناسب آن را به اشتراک خواهم گذاشت.






