به یاد مهندس صدا، پدر و عضوی از خانواده‌ی جشنواره که هر لحظه را ارزشمند ساخت
جامعه موسیقی الکترونیک استرالیا یکی از درخشان‌ترین ستارگان خود را از دست داد، زمانی که تام «واسابی» جونز در حالی که از جشنواره اورین آیا به خانه و نزد فرزندان و مادر عزیزش بازمی‌گشت، در یک تصادف کامیون به طرز غم‌انگیزی درگذشت. میراث او از طریق زندگی‌های بی‌شماری که تحت تأثیر قرار داد، صدای بی‌نظیری که خلق کرد و شادی مسری که به هر صحنه رقص آورد، زنده است.
لحظه‌ای جادویی در اورین آیا
من واسابی را کمی قبل از اجرای پایانی‌ام روی صحنه اصلی اورین آیا ملاقات کردم و ارتباطمان فوری بود. وقتی پرسیدم که آیا او همان واسابی معروف است، لبخند همیشگی‌اش چهره‌اش را روشن کرد. بدون هیچ تردیدی، او برای کمک به من در آماده‌سازی صحنه به سمتم پرید و در نهایت ما در طول اجرا با هم به هوا پریدیم - لحظه‌ای خودجوش از جادوی ناب جشنواره.
صدایی که او برای آن صحنه ساخته بود، چیزی کم از بی‌نقص نبود. می‌شد حس کرد که او استاد کار است، کسی که نه تنها جنبه‌های فنی مهندسی صدا، بلکه روح خود موسیقی را هم می‌فهمد. وقتی بعداً به من گفت که از موسیقی «در سطح دیگری» لذت برده است، یادم می‌آید که با خودم فکر کردم این حرف‌ها از زبان او، ارزش فوق‌العاده‌ای دارند.
قبل از رفتنم، با هم صحبت کردیم و همدیگر را بغل کردیم و من به عنوان هدیه خداحافظی یک سیب صورتی به او دادم - یک حرکت کوچک که حالا بی‌نهایت ارزشمند به نظر می‌رسد. آن تام بود: کسی که می‌توانست یک برخورد کوتاه را به یک ارتباط معنادار تبدیل کند، کسی که برای کسانی که با آنها ارتباط برقرار می‌کرد، گرمی و اصالت به ارمغان می‌آورد.
زندگی کوتاه، میراثی که همچنان زنده است
تام در حال بازگشت به خانه، پیش دو فرزند دوست‌داشتنی‌اش، دنجر (۱۱) و تی (۴) و مادر مهربانش، کاترین، بود که این حادثه در نزدیکی گرین‌ویل، دو ساعت در شمال چارترز تاورز، رخ داد. کلمات دلخراش مادرش، جوهره وجودی تام را به تصویر می‌کشد:
«پسر زیبا، خلاق و دلسوز من تام (معروف به دیجی واسابی) در یک تصادف کامیون کشته شد... او تعهد راسخ خود به اقدامات اجتماعی را از مادربزرگش، جوآن کرول، ذهن کنجکاو و باهوش خود را از پدربزرگش، فرانک کرول، مهارت‌های مدیریت رویداد خود را از من (؟) و اشتیاقش به فناوری صوتی را از پدرش، برایان جونز، به ارث برده است.»
صدای یک استاد
تام به عنوان عضوی ارزشمند از COMBAT WOMBAT و Bad Boys Batucada، بخش جدایی‌ناپذیری از خانواده جشنواره اورین-آیا و مربی صبور بسیاری از هنرمندان مشتاق بود. تخصص فنی او تنها با روحیه سخاوتمندانه و فداکاری‌اش برای پرورش نسل بعدی سازندگان موسیقی الکترونیک قابل مقایسه بود.
مل سورو به زیبایی شادی اخیر تام را به تصویر کشید: «اجرایی که این آخر هفته داشت و شادی‌ای که از آن صحنه ساطع می‌کرد کاملاً محسوس بود... او از اینکه دوباره به آن غرفه برگشته بود، بسیار هیجان‌زده و از اینکه دوباره موسیقی می‌سازد، هیجان‌زده بود.»
عشق پدر، قلب یک جامعه
چیزی که تام را واقعاً خاص می‌کرد، فقط نبوغ فنی او نبود، بلکه نقش او به عنوان یک پدر مجرد فداکار بود. شان بردنی-جورج به یاد می‌آورد: «نحوه صحبت او از فرزندانش با غروری که در چشمانش موج می‌زد و اینکه چطور در حضورش با آنها بود، الهام‌بخش بود.»
در روزهای منتهی به جشنواره، تام در حال جمع‌آوری محلول حباب‌ساز و گلیسیرین برای دمیدن حباب‌های عظیم در سالن اورین آیا بود - نمونه‌ای کامل از اینکه چگونه او شگفتی کودکانه را به حرفه جدی مهندسی صدا آورد.
ادای احترام از خانواده موسیقی الکترونیک
فوران عشق از سوی جامعه، عمق تأثیر تام را آشکار می‌کند:
جان هووز کلیتون به اشتراک گذاشت: «از یک الگو تا مربی، دوست و همکار، او همیشه نوری بسیار قوی و منحصر به فرد از خود ساطع می‌کرد. او به شکلی که هیچ کس دیگری نتوانسته است به شکل‌گیری شخصیت من کمک کند.»
موسی ایتن به یاد آورد: «او به عنوان دیجی واسابی، در سال‌های اولیه‌ی فعالیتم به عنوان یک دیجی تازه‌کار، تأثیر عمیقی بر من داشت... فروتن و سخاوتمند در حمایتش، همیشه کلمات و توصیه‌های محبت‌آمیزش در شروع کارم برایم بسیار ارزشمند بود.»
رزی کارتر درباره نقش تام به عنوان پدرخوانده صحبت کرد: «برای جشن سیسمونی‌مان، او کالب خود در کاتماندو را به ما هدیه داد - دیدن کالب که پسرمان را در همان کالبی که واسابی زمانی برای رقص در آهنگ Danger استفاده می‌کرد، حمل می‌کرد، افتخار بزرگی است.»
هنر صدا، قلب جامعه
تأثیر تام بسیار فراتر از حوزه فنی بود. کار او در استودیوهای تتریس (که بعدها روبیکس نام گرفت) و همکاری‌اش با دیگر هنرمندان، تأثیر ماندگاری بر صحنه موسیقی الکترونیک ملبورن گذاشت. همانطور که جان گیلسپی در مورد ملاقات با تام در ۸ سالگی به طرز تأثرانگیزی اشاره کرد: «حتی در آن زمان هم حس می‌کردم که او متفاوت است، پسری مهربان و آرام که شاخه‌هایی از نبوغ خلاق در او جوانه می‌زد... او از قبل مصمم بود که از الهام‌بخش خود برای ترکیب موسیقی پیروی کند.»
میراث دیجیتال و الهام‌بخشی مداوم
استیو چمبرز (ام‌سی سایفون) در مورد همکاری موسیقایی‌شان گفت: «تام، دیجی واسابی یک اجراکننده، فعال و انسان‌دوست فوق‌العاده بود. ما به عنوان ام‌سی سایفون و دیجی واسابی با هم یک نیروی تمام‌عیار بودیم.» آلبوم‌های مشترک آنها همچنان در fortknightproductions.bandcamp.com به عنوان گواهی بر خلاقیت تام در دسترس است.
دستور تهیه محلول حباب
تام در یکی از آخرین اقدامات سخاوتمندانه‌اش، دستور مخفی ساخت حباب را به اشتراک گذاشت - استعاره‌ای مناسب برای نحوه‌ی نگرش او به زندگی، که همیشه به دنبال خلق لحظات جادویی و شگفت‌انگیز برای دیگران بود. دوستانش اکنون قصد دارند به یاد او حباب‌های غول‌پیکری را به آسمان بفرستند و روحیه‌ی بازیگوشی و شادی او را به نسل‌های بعدی منتقل کنند.
اجرای پایانی یک استاد
شاهدان آخرین اجرای تام در اورین آیا را فوق‌العاده توصیف کردند. شادی که از صحنه ساطع می‌شد، صدای بی‌نظیری که ساخته بود و هیجان واقعی او برای دوباره موسیقی ساختن، تصویری از یک هنرمند در اوج قدرتش را ترسیم می‌کرد که کاری را که بیش از همه دوست داشت، انجام می‌داد.
همانطور که نات هان به زیبایی بیان کرد: «این مرد یک افسانه است! او همیشه عشق زیادی به همه داشت. او می‌خواست شما بهترین خودتان باشید. او از ایده‌های شما هیجان‌زده می‌شد. او چیزی جز انرژی خوب نبود.»
از اعضای گروهش
کلمات نمی‌توانند احساس ویرانگری را که امروز صبح به من دست داد، بیان کنند.
دیجی واسابی جونز، همکار قدیمی من در گروه COMBAT WOMBAT و از مبارزان سیستم صوتی و نوازنده‌ی صفحه‌های گرامافون در گروه extroninair، امروز صبح در یک تصادف رانندگی غم‌انگیز درگذشت.
من این مرد را وقتی فقط ۱۵ سال داشت ملاقات کردم.
وقتی به مهمانی غیرقانونی ما در نیوکاسل آمد و دیوانه‌وارترین و اصیل‌ترین صدای درام و بیس را با کامپیوتر قدیمی‌اش نواخت، سیستم صوتی لابراتس ما را از هم پاشید.
مدت کوتاهی پس از آن، او به گروه پیوست و در سفرهای دیوانه‌وار موسیقی سیاسی بسیاری در سراسر استرالیا شرکت کرد.
او بخش جدایی‌ناپذیری از صدای ما بود.
هیچ کس نمی توانست مثل او بخاراند.
هیچ‌کس نمی‌توانست سطح انرژی را در اجراهای ما آنقدر بالا ببرد که گاهی اوقات، من را روی صحنه تنها می‌گذاشت و سرم را با ناباوری تکان می‌دادم.
او یک سلاح واقعی بود.
نمایش‌های بسیار، ماجراجویی‌های بسیار. دوران سخت و دشوار، دوران خوب و نگرش‌های انقلابی.
فقط یک واسابی وجود دارد، و او خیلی زود ما را ترک کرد.
واسابی، هر کجا که هستی، ما تمام توانمان را برای شروع ماجراجویی بزرگ بعدی‌ات به تو می‌فرستیم.
جنگجوی کیهانی من، دلم برایت تنگ خواهد شد.
عشق فراوان به خانواده و بچه‌های دوست‌داشتنی‌اش، خطر و تی، کیت، و مادرش، کاترین xxx
در آرامش بخواب برادر
تام "واسابی" جونز چیزی بیش از یک مهندس صدا یا دیجی بود - او نمادی از خلاقیت، شفقت و روحیه اجتماعی بود. میراث او در هر آهنگ کاملاً میکس شده، هر لحظه از جادوی رقص، و از همه مهمتر، در فرزندانش Danger و Tea که روح شادی و شگفتی او را به نسل‌های بعدی منتقل می‌کنند، زنده است.
جامعه موسیقی الکترونیک بدون او کوچک‌تر است، اما به خاطر تجربه کردن نور او بی‌نهایت غنی‌تر شده است. همچنان که ما به رقصیدن، خلق کردن و جشن گرفتن ادامه می‌دهیم، شور و اشتیاق تام برای صدای بی‌نقص و ارتباط انسانی واقعی را با خود به همراه داریم.
خبر مهم از خانواده
یک GoFundMe برای کمک به هزینه‌های فوری، از جمله ترتیب مراسم تشییع جنازه، پشتیبانی بهبودی، امور حقوقی و از همه مهمتر، آینده دو فرزند زیبای تام، Danger و Tea، تأسیس شده است. هرگونه کمکی، صرف نظر از اندازه، عمیقاً مورد قدردانی قرار می‌گیرد. لینک جمع‌آوری کمک‌های مالی را می‌توانید اینجا پیدا کنید:
